dinsdag 28 januari 2020

Reünie

Vandaag gaan wij fijn re-uneren
Wij zaten in dezelfde klas
Gezellig samen memoreren
hoe leuk het vroeger wel/niet was

Vergeten zijn de irritaties
en ons puberaal gedrag
Versleten alle fascinaties
door elke mooie meisjeslach

Naast de mensen die vertellen
over geld, succes en faam
staan er die het voelen knellen
Zij kijken somber uit het raam

En dan komt ze op me af
Zij noemt haar naam en ik sta paf
Ik had haar echt niet meer herkend
Tijd heeft haar dus niet verwend

Vandaag zijn wij gaan re-uneren
Wij zitten niet meer in de klas
Het leven laat ons nu beweren
dat het vroeger leuker was

Tweiffel

In Parijs staat de toren van Eiffel
maar had hij tevoren van twijfel
net zo veel als wat ik heb gehad
dan stond er geen toren
in die Franse stad

vrijdag 24 januari 2020

Afscheid Van Een Huis

Ook het huis is overleden
nu die er woonden niet meer zijn
Verdwenen stappen op de treden
De telefoon een dode lijn

Alle meubels staan nog net
als men ze toen heeft neergezet
Een maandenlang verlaten stoel
geeft ons een akelig gevoel

De woning wordt nu leeg gehaald
en huur de laatste maand betaald
Nooit meer die vertrouwde geur
Dan sluiten wij voorgoed de deur

Ooit zal het huis weer leven
wappert er opnieuw de vlag
Zal het daaglijks thuiskomst geven
en klinkt er weer een kinderlach

dinsdag 21 januari 2020

Sprekend Jij

Sprekend jij
in woorden

Sprekend jij
in vragen

Maar van buiten toch
een wereld van verschil

woensdag 15 januari 2020

Supposed Suppoost

Ik ben suppoost en bewaak de kunst
Meer als moeten dan een gunst
Ik denk bij menig schilderij:
waarom hangt hier geen doek van mij?

Naast kunst door devotie
sta ik zonder emotie
Ten minste niet op mijn gezicht

Maar niemand zal ooit weten
of anders snel vergeten
wat ik aan kunst  al heb verricht

Ik ben suppoost en verdien mijn brood
Door kunst lig ik niet in de goot
En ben ik soms een dagje vrij
maakt eigen schilderkunst mij blij

De mensen staan hier in de rij
Maar vast en zeker nooit voor mij

Eindproduct

Wij zien niet
de grond bezaaid met proppen
Wij lezen geen gedachten als:
 'Ik kan maar beter stoppen'

Wij zien niet de blik vol wanhoop
naar de doorgestreepte zinnen
op een verder leeg papier

Wij zien alleen
wat is gelukt
Hetgeen men ziet
als eindproduct

Lijding

Zelf is hij leidinggevende
maar voor zijn chef een bevende
Daartussen zit hij alle dagen in

Ook thuis bij zijn gezin
drijft men hem in het nauw
want zeer fijnmazig bazig is zijn vrouw